Tempting Venom - Page 228

Page 228

Words : 476 Author : Rina Kent

In Chapter 228 of "Tempting Venom": It’s late at night and I just lit his favorite car on fire right after... Discover the next events!

It’s late at night and I just lit his favorite car on fire right after I came back from Dr. Duret’s depressingly empty house.

It was a vintage Bentley he paid a fortune for and imported from somewhere in the Middle East.

Dad saw his money, effort, and love for that car that he only takes on a spin once or twice a year burn right before his eyes. But he didn’t say anything, just went back to his cave—sorry, the study.

He didn’t even send Lenin to get me.

Can you fucking believe it?The tragic absence of Lenin confirms the theory I’ve had for several weeks now.

Dad doesn’t punish me anymore, because any sliver of care he had for me is gone.

So now, I’m standing in the rain, right across from the garage’s entrance as the staff puts out the fire.

Waiting.

For what, I don’t know.

Actually, I do know. I’m waiting for Jude to come to his senses, as he’s also losing his grip on reality after learning some disturbing truths.

And because of that, he’s pushed away the only light in his life—Violet. I feel a sort of camaraderie with her, you know. She has this sad look in her eyes that reminds me of that seven-year-old version of me. A sadness that I couldn’t shake off, no matter what I did.

She’d also be a perfect member of the Mommy Issues Club that Vi, Jude, and I should form.

Anyway, Jude’s being a dick, pushing everyone, including Violet, away, and it’s no bueno.

If both of us spiral, who’s going to keep me from accidentally killing myself?

I’m waiting for Dr. Duret to come back, for Lenin to show up.

But mostly, I’m waiting for Marcus to text me back.

I pull out my phone, staring at it as the rain blurs the screen. And nope, no new texts. All I can see is the conversation we had after I left.

Marcus

Are you okay? Just tell me you are, and I’ll leave you alone.

Yes, I have him saved as his name now, I guess.

And no, I didn’t reply to that text, because what the hell would I say when I was creeped out with myself for hurting him?

The way he was asking about me made my guilty feelings a hundred times worse.

And I might have considered free-falling to my death from the roof of my house. Happened before, only, I didn’t die, so I thought the second time would be a winner, right?

Marcus, being Marcus, texted again the next day.

Marcus

I made tacos. Are you coming tonight?

Me

No.

Why not?

Because we don’t need to meet every day.

šŸ“– Contents

1 Page 1 2 Page 2 3 Page 3 4 Page 4 5 Page 5 6 Page 6 7 Page 7 8 Page 8 9 Page 9 10 Page 10 11 Page 11 12 Page 12 13 Page 13 14 Page 14 15 Page 15 16 Page 16 17 Page 17 18 Page 18 19 Page 19 20 Page 20 21 Page 21 22 Page 22 23 Page 23 24 Page 24 25 Page 25 26 Page 26 27 Page 27 28 Page 28 29 Page 29 30 Page 30 31 Page 31 32 Page 32 33 Page 33 34 Page 34 35 Page 35 36 Page 36 37 Page 37 38 Page 38 39 Page 39 40 Page 40 41 Page 41 42 Page 42 43 Page 43 44 Page 44 45 Page 45 46 Page 46 47 Page 47 48 Page 48 49 Page 49 50 Page 50 51 Page 51 52 Page 52 53 Page 53 54 Page 54 55 Page 55 56 Page 56 57 Page 57 58 Page 58 59 Page 59 60 Page 60 61 Page 61 62 Page 62 63 Page 63 64 Page 64 65 Page 65 66 Page 66 67 Page 67 68 Page 68 69 Page 69 70 Page 70 71 Page 71 72 Page 72 73 Page 73 74 Page 74 75 Page 75 76 Page 76 77 Page 77 78 Page 78 79 Page 79 80 Page 80 81 Page 81 82 Page 82 83 Page 83 84 Page 84 85 Page 85 86 Page 86 87 Page 87 88 Page 88 89 Page 89 90 Page 90 91 Page 91 92 Page 92 93 Page 93 94 Page 94 95 Page 95 96 Page 96 97 Page 97 98 Page 98 99 Page 99 100 Page 100 101 Page 101 102 Page 102 103 Page 103 104 Page 104 105 Page 105 106 Page 106 107 Page 107 108 Page 108 109 Page 109 110 Page 110 111 Page 111 112 Page 112 113 Page 113 114 Page 114 115 Page 115 116 Page 116 117 Page 117 118 Page 118 119 Page 119 120 Page 120 121 Page 121 122 Page 122 123 Page 123 124 Page 124 125 Page 125 126 Page 126 127 Page 127 128 Page 128 129 Page 129 130 Page 130 131 Page 131 132 Page 132 133 Page 133 134 Page 134 135 Page 135 136 Page 136 137 Page 137 138 Page 138 139 Page 139 140 Page 140 141 Page 141 142 Page 142 143 Page 143 144 Page 144 145 Page 145 146 Page 146 147 Page 147 148 Page 148 149 Page 149 150 Page 150 151 Page 151 152 Page 152 153 Page 153 154 Page 154 155 Page 155 156 Page 156 157 Page 157 158 Page 158 159 Page 159 160 Page 160 161 Page 161 162 Page 162 163 Page 163 164 Page 164 165 Page 165 166 Page 166 167 Page 167 168 Page 168 169 Page 169 170 Page 170 171 Page 171 172 Page 172 173 Page 173 174 Page 174 175 Page 175 176 Page 176 177 Page 177 178 Page 178 179 Page 179 180 Page 180 181 Page 181 182 Page 182 183 Page 183 184 Page 184 185 Page 185 186 Page 186 187 Page 187 188 Page 188 189 Page 189 190 Page 190 191 Page 191 192 Page 192 193 Page 193 194 Page 194 195 Page 195 196 Page 196 197 Page 197 198 Page 198 199 Page 199 200 Page 200 201 Page 201 202 Page 202 203 Page 203 204 Page 204 205 Page 205 206 Page 206 207 Page 207 208 Page 208 209 Page 209 210 Page 210 211 Page 211 212 Page 212 213 Page 213 214 Page 214 215 Page 215 216 Page 216 217 Page 217 218 Page 218 219 Page 219 220 Page 220 221 Page 221 222 Page 222 223 Page 223 224 Page 224 225 Page 225 226 Page 226 227 Page 227 228 Page 228 229 Page 229 230 Page 230 231 Page 231 232 Page 232 233 Page 233 234 Page 234 235 Page 235 236 Page 236 237 Page 237 238 Page 238 239 Page 239 240 Page 240 241 Page 241 242 Page 242 243 Page 243 244 Page 244 245 Page 245 246 Page 246 247 Page 247 248 Page 248 249 Page 249 250 Page 250 251 Page 251 252 Page 252 253 Page 253 254 Page 254 255 Page 255 256 Page 256 257 Page 257 258 Page 258 259 Page 259 260 Page 260 261 Page 261 262 Page 262 263 Page 263 264 Page 264 265 Page 265 266 Page 266 267 Page 267 268 Page 268 269 Page 269 270 Page 270 271 Page 271 272 Page 272 273 Page 273 274 Page 274 275 Page 275 276 Page 276 277 Page 277 278 Page 278 279 Page 279 280 Page 280 281 Page 281 282 Page 282 283 Page 283 284 Page 284 285 Page 285 286 Page 286

āš™ļø Reading Settings